ลุงเผละ โดน Tag

13/1/49

 

        สวัสดีครับ วันนี้มาเที่ยงๆ เพราะว่านั่งป้อนข้อมูลอยู่ ป้อนเยอะไป แทบอ้วก ไม่อร่อยด้วย แล้วก็วันนี้วันเด็กแห่งชาติ เนื่องด้วยวัยผมนั้น ล่วงเลยเหมาะแก่การจะมีเด็กเป็นของตัวเองแล้ว ก็ไม่ได้ไปไหน ว่าแต่ เด็กๆที่ผมจะมีนั้นก็เกิดวัยที่จะพาไปดูรถถังแล้วเสียด้วย จะพาไปเดินห้างก็เปลืองงบประมาณอย่างสูง เพราะฉะนั้น ก็เลยต้องใช้หลักเศรษฐกิจพอเพียง  อยู่มันคนเดียวต่อไป เพราะว่า เงินที่หามาได้ พอเพียงกับการอยู่คนเดียว

เข้าเรื่องครับ เนยื่องจาก ดร.ฝน ดร.หมูแดง ได้ tag ผม ก็ต้องขอขอบคุณตาอะไรก็ไม่รู้ ที่เป็นคนเริ่มต้นคนแรก เหอๆๆๆ

เรื่องที่จะพูด ที่จะพิมพ์ ผมนึกไม่ออกครับ เพราะว่า เท่าที่จำได้ เรื่องต่างๆ ผมก็เขียนลงไปในไดฯจนเกือบหมด หลายคนบอกว่าให้เขียนเรื่องความรัก เรื่องสาวๆ อันนี้เป็น จรรยาบรรณ ที่ผมไม่อาจจะเอามาเปิดเผยได้ เพราะผมถือเรื่องนี้ว่าเป็นเรื่องส่วนตัวที่เป็นส่วนตัวมาเกินที่จะเอามาเปิดเผยได้ แล้วผมก็คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะเอาเรื่องของผมที่มีคนอื่นเกี่ยวข้องด้วยซึ่งไม่รู้ว่าเค้าจะยินยอมให้เปิดเผยหรือเปล่า เอามาเล่าสู่กันฟัง เพราะฉะนั้น ถ้าใครหวังว่าจะอ่านเรื่องรักๆ จากไดฯผม ก็ฝันไปเถอะครับ เหอๆๆ ความลับก็ยังคงเป็นความลับอยู่ต่อไป เพราะฉะนั้น ก็ทนอ่านเรื่องที่ซกม๊กๆของผมต่อไปเถอะครับ

เรื่องแรก ที่ตัดเล็บ ผมจะบอกว่า ผมไม่ได้ใช้ที่ตัดเล็บมาเป็นเวลา  10 กว่าปีแล้ว เหอๆๆ แล้วผมทำยังไงกับเล็บที่ยาวขึ้นเหรอครับ ก็ กัดบ้าง (ผมชอบกัดเล็บ) แกะ แคะ ฉีกบ้าง แต่ที่มันที่สุด ก็คือ แกะ แคะ ฉีกเล็บเท้านั้นล่ะครับ ทั้งหนา ทั้งแข็ง ฉีกยากจริงๆ เพราะฉะนั้น รู้ไว้ว่า ผม ชอบกัดเล็บ ฉีกเล็บ...

เรื่องที่สองเรื่องอะไรดีล่ะ เอาเรื่องไป รด. ดีกว่า จะบอกว่า ไป รด. 7  วันตอนปี 3 ปีหนึ่งไป 3 วัน ปีสองไป 3 วัน ไม่ได้ไปตอนปี 3 ครั้งเดียวเหมือนเด็กๆสมัยนี้  ที่ไปปีสามครั้งเดียวแล้วก็ร้องดิ้นพลักๆไม่อยากไป เหอๆๆ ต่อครับ ไป 7 วัน ก็ไม่มีอะไรมากมาย 7 วัน อาบน้ำ 2 ครั้ง อันนี้ รู้กันดีอยู่แล้ว แต่ที่เด็ดกว่า คือ 7 วัน ไม่ถ่ายหนักเลย ไม่ว่าจะกินอะไรไปเท่าไร ก็ไม่ถ่ายเลย ไม่รู้ว่า เพราะอายฟ้าดิน หรือว่ายังไง แต่ผมไม่เดินเข้าป่าแถวที่พัก เพื่อไปถ่ายเลย เหอๆๆ เพราะจำได้ว่า นอนมันตรงไหน รุ่งขึ้นก็ฝึกใกล้ๆกันนั้นล่ะ เพราะฉะนั้น ใครหย่อนระเบิดเอาไว้ตอนหัวคำ อาจจะได้ เซย์ไฮ กันอีกรอบตอนเช้าวันรุ่งขึ้น สรุปว่า 7 วัน ไม่ขี้เลยนั้นล่ะครับ กลับมา เข้าห้องน้ำ ไม่อยากจะบรรยายถึงความลำบากขนาดไหน ไม่รู้ใช้เวลานานเท่าไร ในห้องน้ำ ถ้าจำไม่ผิด ร่วมๆ 2 ชม. ได้ เพราะทั้งถ่าย อาบน้ำ 3 รอบ สระผม 4 รอบ ฯลฯ เหอๆๆๆ แทบหลับในห้องน้ำเลย

เรื่องที่สาม ความโง่ของผม เห็นผมเรียนเมืองนอกเมืองนามา แน่นอน ผมพูดได้ไม่อายว่าผมเอ็นท์ไม่ติด ก็เลยโดนส่งไปเรียนนอก อันนี้เป็นเรื่องปกติ ที่สมัยก่อน บ้านพอมีเงิน เอ็นท์ไม่ติดก็ส่งนอกไป แต่มันไม่เท่านั้น ผมยังสอบเทียบไม่ผ่าน ย้ำ และโปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง ผมสอบเทียบไม่ผ่าน หลายคนอาจจะบอกว่า ใครสอบเทียบไม่ผ่าน โคตรโง่เลย นั้นล่ะครับ ผมเอง อาจจะเป็นเพราะสมัยเรียนม.ปลาย ผมขี้เกียจมากก็ได้ อาจจะจำอะไรได้เร็ว อ่านหนังสือ 3 วันก่อนสอบก็สอบผ่าน ก็เลยเป็นนิสัยที่ไม่ชอบอ่านหนังสือมา เอ็นท์คุณคิดดู อ่านหนังสือ แค่เกือยเดือนก่อนสอบ ถ้าติดก็ฟลุกโคตรๆ แต่เรื่องมันก็ผ่านมาแล้ว เสียใจไหม ผมก็เสียใจน่ะครับ เพราะว่า ชีวิต ช่วงมหาลัยผมหายไปเลย ถึงว่าจะเรียนที่เมืองนอกมา แต่ก็ไม่เหมือนเมืองไทย ยิ่งมหาลัยผมอยู่ชนบทด้วย ก็เลยยิ่งแล้วใหญ่ เรียนเสร็จ กลับบ้าน ไม่อ่านหนังสือ ก็ไป ยิม มีอยู่แค่นั้นล่ะครับ แต่ก็ดี เพราะว่า มันทำให้ผมเปลี่ยนแปลง การเรียนก็ดีขึ้น ร่างกายก็แข็งแรงขึ้น กลายเป็นลุงล่ำในสมัยก่อนนั้นล่ะครับ

เรื่องที่สี่ ความงก แบบฟุ่มเฟื่อย สมัยก่อน เรียกว่า ผมงกมาก ที่จริง ตอนนี้ก็ยังงกอยู่บ้างในบางเรื่อง  สมัยก่อนนู้น สมัยยังใช้ pager อยู่ ใครไม่รู้จัก มันเป็นเครื่องมือสื่อสารเล็ก ติดตามตัวได้ เวลาจะใช้ก็โทรไปที่ศูนย์ 141 142 151 152 161 162 อะไรประมาณนั้น แล้วฝากข้อความเอาไว้ หลังจากนั้นคนที่ศูนย์ก็จะพิมพ์ข้อความมาให้ถึงเครื่องของเรา ค่าบริการ เดือนล่ะประมาณ 500 บาท แล้วราคาเครื่อง ขอโทษ เป็นหมื่น สมัยนั้นใครมีใช้ เท่ห์ระเบิด เหอๆๆ และเนื่องจากผมอยากจะได้จัด แล้วก็ทำการหว่านล้อมสำเร็จ ผมก็ได้มาใช้เป็นขอส่วนตัว แต่ว่าเนื่องด้วย ค่าขนมของผม มันน้อยนิด  บวกกับต้องไปเรียนพิเศษที่สยามอีก ซึ่ง ค่าครองชีพมันสูงงงงงงงง จะทำยังไงให้มีเงินเก็บพอจะไปจ่ายค่า pager ทุกเดือน แล้วก็ยังพอกินทั้งอาทิตย์ สรุปว่า ข้าวเที่ยงของผมใน โรงเรียน ผมกินแค่ขนมปัง 2 แผ่น โรย น้ำตาลแค่นั้นล่ะครับ มากไปกว่านั้น ก็ไม่พอใช้ เรื่องนี้ก็ทำจน.จบ ม. 5 แล้วค่าขนมผมก็เพิ่มขึ้นจนพอใช้ เรื่องนี้ไม่มีใครรู้ จนกระทั้ง เพื่อนผมเล่าให้น้องผมฟังแล้วน้องก็เอามาเล่าให้พ่อผมฟัง ตอนเรียนที่เมืองนอก ทำให้พ่อเสียใจมาก เพราะว่า เงินไม่พอใช้ทำไมไม่บอกมา เหมือนกับว่าเค้าเลี้ยงผมมาไม่ดี ซึ่งผมก็เสียใจมาก แต่เพราะด้วย ความคิดสมัยนู้น ซึ่งมันก็ยังเป็นความคิดสมัยนี้ ผมแส่หาเรื่องเอง ผมก็ต้องรับผิดชอบเอง นั้นล่ะครับ

เรื่องที่ห้า กลัวจิ้งจก ผมเป็นคนที่กลัวจิ้งจก จำได้สมัยเด็กๆ เดินๆอยู่ในห้องครัว จิ้งจก วิ่งมาเกาะขาผมทั้งสองข้าง วิ่งร้องลั้นบ้านเลย แล้วโตขึ้นมา กำลังจะไปหยิบไม้กวาดมากวาดพื้น จิ้งจกก็กระโดดออกจากไม้กวาด มาเกาะบนหัวผม นั้นล่ะครับ ตอนนี้ดีไหนเห็นได้ แต่ว่า อย่าเข้ามาอยู่ใกล้เลย ไม่ไหว สั่นจริงๆ ถ้าเป็นแมลงสาปอ่ะ สบาย จับโยนลงท่อ ชักโครก หรืออะไรก็ได้ สบาย แต่จิ้งจก นี้ ขอไว้เลย

5 เรื่อง ผมคิดว่า ไมได้ทำให้ใครรู้จักผมมากไปกว่าเดิมเท่าไรหรอกน่ะครับ เพราะคิดดูแล้วไม่รรู้จะเล่าเรื่องไหนดี ก็เอาเรื่องพวกนี้ล่ะกัน ไปล่ะครับ สวัสดีครับ

ข้าน้อยขอคารวะแบบสัปหงก

hAtOsUng พาเพลินของแท้ แน่นอน
13 ม.ค. 2550 เวลา 12:15 น.

ปล. เรื่อง Tag คนอื่นต่อ ผมไม่ขอเอาด้วยล่ะกัน เพราะว่า ไม่ได้อยากรู้เรื่องส่วนตัวของเค้า ถ้าอยากเล่าก็เล่ามาเองแล้วผมค่อยอ่านเอา เพราะฉะนั้น อยากรู้อะไรจากใคร ตามไป tag เอาเองครับ

* อี๋ กัดเล็บเหรอ ฟันคงจะคมมาก 555
* เรื่องที่ห้า หายไปไหนน้า...
13 ม.ค. 2550 เวลา 13:06 น.
กัดเล็บไม่ดีนะลุงล่ำ เพราะว่า ในเล็บมันมีเชื้อโรคน้า

ไม่มีกรรไกรตัดเล็บเหรอ ซื้อให้เอามะ เป็นของขวัญวันเด็ก
001525
13 ม.ค. 2550 เวลา 13:21 น.
หึ หึ หึ
(( หัวเราะอย่างมีเลศนัยกับเรื่องที่ห้า ))

.


ถ้าทะลึ่งแกล้งพี่ไป พี่จะตามมาตื้บโมถึงนี่ป่ะวะ?
กร๊ากกกกกกกกกกกกกก
000292
13 ม.ค. 2550 เวลา 13:45 น.
เล็บฉีกเจ็บๆ

ถ้าพี่โบไม่ตัด ก็หาสาวๆตัดให้จิ


เอิ๊กๆ
001394
13 ม.ค. 2550 เวลา 14:09 น.
กัดเล็บเหมือนกันพี่

อร่อยดี
002150
13 ม.ค. 2550 เวลา 16:31 น.
เด่วเอาจิ้งจกมาโยนใส่ดีกว่า
003125
13 ม.ค. 2550 เวลา 16:59 น.
ของเตยเนี่ยจิ้งจกพอได้ แต่แมลงสาบยอมตายเลยค่ะ 555
002737
13 ม.ค. 2550 เวลา 17:31 น.
hahaha

hahaha

hahaha
ปล. สะใจ hahaha
Squre-icon
14 ม.ค. 2550 เวลา 10:50 น.
เย้ ... มีพวกแล้ว ... สอบเทียบไม่ผ่านเหมือนกันค่ะ ... ขอโทษเหอะ สอบซ่อมก็ไม่ผ่านเหมือนกัน ... แม่เลยส่งไปนอก ประมาณว่าจะดัดนิสัย ... แต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย แหะแหะ 'ent ก็ไม่ติดด้วย เฮ้อ ... จะบ้าตาย
004073
14 ม.ค. 2550 เวลา 15:52 น.
ข้อ 5. เป็นเหมือนกันเลยค่ะ...ใคร ๆ เค้ากลัวแมงสาปกันแต่ดิชั้นไม่กลัว..กลับมากลัวจิ้งจกแทน....เห็นจิ้งจกทีไร..อึ๋ย ๆ ทุกที^^'
003677
15 ม.ค. 2550 เวลา 10:02 น.
นู๋โดนแมลงสาบเดินผ่านหน้าอ่ะ ขนลุกที่ซู๊ด
แต่ก็ไม่ได้กลัวมาก แค่เห็นแล้วมันต้องตาย
* Bee *
18 ม.ค. 2550 เวลา 17:33 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic